Martin Gaus dogdance-wedstrijd 2003


Op zondag 12 oktober 2003 zouden Sylvia met Markiesje Dora, Uschi met Sealyham Terrier Ludwig, Evelien met Parson Russel Terrier Rebbel, Kerstin met Kooikerhondje Rakker en ik met Västgötaspets Kari meedoen aan de doggydance-wedstrijd in Lelystad.

 

Vroeg op

De dag van de wedstrijd begon erg vroeg (6 uur op). Evelien kwam mij oppikken, zodat Paul halverwege de dag de andere honden uit kon laten en vervolgens ook naar Lelystad kon komen om ons te zien optreden en op video te zetten. Evelien had de auto van haar moeder geleend. Deze was wel iets groter dan haar eigen oude Fiatje 500, maar in mijn ogen nog niet zo heel veel. Er pasten echter 2 personen, 2 benches, 2 stoeltjes en 2 tassen met benodigdheden in. En ook nog 2 honden. Rebbel zat bij mij op schoot en Kari op de overgebleven ruimte van de omlaaggeklapte rugleuning van de achterbank.

Bij het Martin Gaus gedragscentrum aangekomen moest vooral Kari even meeblaffen met de pension- en asielhonden (je bent tenslotte een Västgötaspets en dat moet je dan toch ook laten merken!). Bij de ingang stond Sylvia al met haar man. Ook Sylvia deed vandaag mee met Dora. En Hennie en man waren ook gekomen om te supporteren. In de loop van de dag bleek dat ze ook nog wat aanhang bij zich hadden! Leuk, al die belangstelling!

 

Naar bovenNaar benedenPlaatsje zoeken

Tegen de tijd dat we de hal in mochten, was Kari toch een beetje tot rust gekomen. De blaffrequentie bleef nu beperkt tot het moment dat hij oogcontact had met een andere hond. Evelien en ik zochten snel een rustige hoek op, waarbij we ons een beetje breder opstelden dan nodig, zodat we ook plaats overhielden voor Kerstin en Uschi, die nog niet gearriveerd waren.

We besloten Kari en Rebbel alvast aan de ring te laten wennen. Heel even verviel ik weer in de fout direct aandacht te vragen van Kari. Die kreeg ik natuurlijk maar met een seconde tegelijk. Toen ik mijn verstand weer ging gebruiken en Kari een paar rondjes door de ring had laten lopen en alles wat had laten bekijken, gaf hij mij vanzelf aandacht. Tussendoor blafte hij soms nog even naar de andere honden in de ring, maar ook daarin kwam hij al snel tot rust. Prima! We probeerden nog even wat eenvoudige oefeningetjes en gingen de ring weer uit. Dit was voorlopig ruim voldoende.

Nog even de honden uitgelaten en Uschi en Kerstin verwelkomd, en toen begon al gauw de wedstrijd. Bij doggydance beginnen ze altijd met de minst ervarenen en gaan naar de steeds ervarener deelnemers. Een uitzondering zijn de Pairs, die altijd aan het einde van de dag aan de beurt zijn, en waarin zowel heel ervaren als onervaren honden en mensen kunnen deelnemen. In de Pairs neemt alles deel wat meer is dan één hond en één begeleider. In deze categorie zouden wij dus met zijn allen optreden met ‘Ghostbusters’. Maar zover was het dus nog lang niet.

 

Naar boven Naar beneden Absolute beginners

Eerst was Sylvia aan de beurt in de klasse 'Absolute beginners' met Dora. Zij dansten op 'The Lonely Goater' uit de Sound of Music. Het eerste begin was er al voordat ze de ring in gingen. Sylvia had vrolijk gekleurde bretels om en Dora was opgesierd met een tuigje met vrolijke bloemen. Het geheel zag er erg Tirools uit. In de ring was Dora er goed bij. Ze begon een beetje voorzichtig, maar naarmate het nummer vorderde, ging haar staartje steeds vrolijker staan en kwispelen. Ze deed het meeste keurig op aanwijzing van de baas. Toen kwam de finale. Sylvia ging op handen en knieën en Dora sprong op haar rug! Goed gelukt!

Het niveau bij de tien 'absolute beginners' was wat wisselend. Over het algemeen vond ik de prestaties echter vrij goed, zeker als ik terugdacht aan wat ik twee jaar daarvoor in deze klasse zag.

 

Naar boven Naar beneden Beginners

Toen waren de 'Beginners' aan de beurt. In deze klasse, met 17 deelnemers, liepen Uschi en Kerstin. Uschi was met Sealyham Terrier Clara als eerste aan de beurt, op 'Theme from Miss Marple'. Uschi was goed gekleed voor de gelegenheid: een vrij lange, rechte, tweed-achtige rok, een vest, laarsjes: heel jaren dertig Brits! Die lange rok moest ze wel optillen bij het tussen de benen weven met Clara, anders kon Clara er niet onderdoor, maar dat vond ik juist een heel leuk gezicht. Misschien nog ietsje vaker oefenen met dat optillen, want Clara bleef wel een of twee keer in de rok hangen. Ook Clara was er goed bij en werkte haar oefeningen netjes af – met een opgewekt koppie en een vrolijk kwispelend staartje.

Nu is Clara typisch een hondje dat onder druk steeds langzamer en onderdrukter werkt. Goeie handling dus van Uschi, ondanks haar eigen enorme zenuwen! En een leuke en terechte opmerking van Sylvia’s man hoorde ik achteraf, dat ze het heel elegant deed.

Direct daarna was Kerstin aan de beurt met Kooikerhondje Rakker. Zij dansten op het nummer 'Man! I Feel Like a Woman' van Shania Twain. Kerstin was in een rood fluwelen topje gekleed met een zwarte broek. Geen 'men's shirt' of 'short skirt'. Daar vallen volgens mij toch echt nog wat puntjes te halen hoor Kerstin! Ook Rakker bleef er goed bij en deed zijn oefeningen prima. Met een terecht applaus verliet Kerstin de ring.

Helaas heb ik van Kerstin en Uschi de oefeningen tot nu toe alleen nog op mini-formaat gezien door de zoeker van Kerstins videocamera tijdens het opnemen ervan. Ik ben erg benieuwd hoe de echte video eruit ziet.

 

Naar boven Naar beneden Zenuwen

Na de lunch begon ik voor het eerst een klein beetje zenuwachtig te worden. Tot dan toe was ik eigenlijk behoorlijk relaxt gebleven. Naarmate het tijdstip van ons teamnummer dichterbij kwam, werden de zenuwen erger. Maar ik bleef geconcentreerd. Kari had ik bijna de hele dag in de bench laten zitten, op een paar keer uitlaten tussendoor na, de laatste keer ongeveer een half uur voordat we de ring in moesten. Na de klasse ‘Advanced’ was er nog een korte pauze, waarin we alle honden nog een keer aan de ring konden laten wennen en wat in konden lopen. Ook dit ging goed.

Aan de Pairs deden drie teams mee. Eén met drie honden, twee mensen en één met twee honden, twee mensen. En wij natuurlijk. De categorie Pairs of Teams is meestal een soort sluitpost. Dit doen mensen die met hun hond al meedoen in een andere klasse, en voor de gein ook iets doen voor de teamwedstrijd. Vaak wordt er iets ludieks van gemaakt. Nu hadden wij vanaf het begin het streven om, als we iets deden, het ook direct goed te doen en daarmee het teamgebeuren serieuzer in beeld te brengen. Veel ambitie voor een stel beginners natuurlijk. Zou het ons lukken?

We kleedden ons om. We hadden T-shirts laten maken met een opdruk Ghostbusters met daaronder een groot verbodsteken met voor ieders T-shirt de eigen hond daarin – precies zoals het symbool voor Ghostbusters. Allemaal een broek in dezelfde kleur. Zo vormden we in ieder geval duidelijk een geheel. (Een verbetering voor het kostuum voor volgende keer is mogelijk nog ieder een rugzak met een stofzuigerslang eruit of iets dergelijks.)

 

Naar boven Naar beneden Ghostbusters

Eindelijk mochten we de ring in: op volgorde Evelien met Parson Russel Terrier-teefje Rebbel, ik met Kari, Uschi met haar Sealyham Terrier-reu Ludwig en Kerstin met haar Kooiker-reu Rakker. Voor zover ik weet, was het de eerste keer dat er vier mensen met vier honden een team vormden voor doggydance.

Enige verwarring over Kerstins achternaam gaf Kerstin de kans om de presentatrice van de dag (Sacha Gaus, Martins dochter) te laten vermelden dat we de ring in gingen met 3 ongecastreerde reuen en één hond die nog maar twee maanden meedeed. Verder struikelde Sacha over Kari’s rasnaam “Västgötaspets”. Hoe kun je nou niet weten hoe je dat moet uitspreken?

We gingen klaar zitten. Bij de instrumentale intro ging op volgorde eerst Kerstin langzaam omhoog, toen Uschi, toen ik, toen Evelien. Vervolgens 8 keer weven, naast elkaar, precies tegelijk, allemaal met hetzelfde been tegelijk, gelukt! Daarop was ik even de weg kwijt, ik vergat een hele oefening en liep de verkeerde kant op! Gelukkig was ik binnen 8 tellen weer op het juiste pad en liep ik weer gelijk in de maat met de rest.

Na de volgende oefening mocht ik met Kari de eerste solo doen. Snel 5 ‘twists’ (draaien om de eigen as met de klok mee), 5 keer weven (werden er wat minder omdat hij even bleef hangen), 5 keer draaien (tegen de klok in) en snel klaar gaan staan voor de volgende oefening: achteruit en vooruit.

Naar boven Naar beneden Ik kon Kari nog maar net op tijd recht voor me krijgen voor deze oefening, maar hij bleef erbij en deed het keurig, hoewel de tweede keer achteruit een klein beetje scheef. Ook bij de anderen ging het prima, al moest Rebbel snel eventjes blaffen.

Daarna snel verder volgen op weg naar het kruisen: daarbij komen Uschi en Kerstin met hun hond uit de ene hoek en ik en Evelien uit de volgende. Bij het kruisen gaat Uschi voorop, ik loop tussen haar en Kerstin door met Kari, en Kerstin loopt tussen mij en Evelien door.

Omdat de ring wat breder was dan de voorgaande jaren, gingen we automatisch iets breder werken en had ik even moeite om hier het juiste moment van kruisen te vinden. Toch leverde dit voor de eerste keer een reactie van het publiek op. Blijkbaar een leuk gezicht!

Hierna volgen we weer naar de andere kant voor Uschi’s solo. Bij de solo’s knielt de rest, zodat alle aandacht naar de solist gaat. Ludwig moest achteruit om Uschi heen, rollen tussen haar benen door en weer de andere kant op om Uschi heen. Het rollen ging prima, de tweede keer achteruit ging Ludwig even de fout in, waardoor Uschi zich terug moest haasten om in onze gelederen als eerste de volgende oefening in te zetten.

Om en om aansluitend gingen we recht achter haar aan, om na 8 tellen de volgende oefening in te zetten. Hierbij doen we allemaal tegelijk drie stappen zijwaarts de ene kant op, waarbij de hond bij de laatste stap één keer tussen onze benen moet weven, en hetzelfde weer terug. Dit in totaal zes keer. Goed synchroon uitgevoerd ziet dit er geweldig uit: vier mensen die recht achter elkaar dezelfde beweging uitvoeren, en waarbij de honden steeds precies op hetzelfde moment ineens tussen de benen door aan hun buitenkant te voorschijn komen. Blijkbaar lukte het: dit onderdeel leverde echt een geweldig applaus en enthousiast gefluit van het publiek op. Zozeer zelfs dat Kari en Rebbel heel even moesten kijken wat er toch aan de hand was. Maar bij de vijfde en zesde keer weven waren ze er alweer helemaal bij. Klasse!

Naar boven Naar beneden Nu was het Kerstins beurt voor een solo. Zij liet Rakker eerst door, toen over haar armen springen. Daarna maakte ze zich hurkend klein en sprong Rakker over haar rug. Als laatste rolde ze om, waarbij Rakker weer over haar heensprong. Geweldig! Ook Kerstin moest zich haasten om weer op tijd bij ons te zijn.

Het volgende onderdeel was het om elkaar heen draaien. Uschi en Kerstin gingen de ene kant op, ik en Evelien de andere. Vervolgens kwamen Uschi en ik een eindje verderop weer bij elkaar, waarbij we elkaar met de linkerhand een lange ‘high five’ gaven en zo om elkaar heen liepen, met Ludwig en Kari tussen ons in (twee intacte reuen dus). Na deze draai liepen wij verder, terwijl Kerstin en Evelien aansluitend dezelfde manoeuvre inzetten, waarna we uiteindelijk weer op een rij naast elkaar terechtkwamen. Net op tijd, we konden gelijk door met de volgende oefening!

Hierbij volgen we naast elkaar. Na 4 tellen staat Kerstin aan de uiterste linkerkant als eerste stil en laat Rakker met de klok mee één keer om haar heen draaien. Vier tellen later (dan is Rakker net klaar met zijn draai) is de volgende in de rij, Uschi met Ludwig, aan de beurt voor dezelfde beweging. Dan ben ik met Kari, en als laatste Evelien met Rebbel. Vervolgens op hetzelfde moment omdraaien, zodat wij met ons gezicht naar de andere kant staan, waardoor de honden voor ons komen te staan. Dan moet ik op tel 2 zakken, Uschi op tel 4, Kerstin op tel 6 (gelukt!). Honden tegelijk af leggen (Rebbel kwam heel even kijken wat ik voor lekkers voor Kari had). En dan… springt Rebbel over alle honden heen, eerst heen en dan terug. Geweldig! Daarna gaat Kerstin als eerste weer staan, Uschi, dan ik en direct weer volgen om op tijd ter plekke te zijn voor de volgende oefening: de molenwiek.

Naar boven Naar beneden Daarbij lopen we naast elkaar met de armen over elkaars schouder en dus erg weinig ruimte tussen ons in voor de honden. Eerst draaien we met Evelien als middelpunt van de cirkel (zij moet dan bijna stilstaan, waarbij het voor Rebbel erg moeilijk is om te blijven volgen), dan veranderen we van richting en vormt Kerstin het middelpunt van de cirkel (en moet zij bijna dus stilstaan). Ondertussen moeten de buitenste honden bij deze oefening flink doorlopen, willen we een recht lijn blijven houden! Dit is onze laatse oefening, die we zo hebben berekend dat we echt recht voor de jury uitkomen en allemaal tegelijk op de laatste ‘’Ghostbusters” in de tekst omhoogspringen, onze rechterarm in triomf omhoog gooiend. Joepie, gelukt, super!!!

Onder luid applaus, gefluit en geroep van het publiek verlaten we blij uitgelaten de ring. Van Sacha Gaus krijgen we nog een enorm compliment: zo’n goed team heeft ze nog nooit gezien! Wauw! Alleen jammer dat ze niet in de jury zit, maar hoe dan ook is dat geweldig om te horen.

 

Naar boven Naar beneden Uitslag

Maar nu wachten op de uitslag. Die kwam na nog een pauze – ook onze uitslagen moesten tenslotte berekend worden.

Bij de Absolute beginners won een meisje van ongeveer 10 jaar met haar Spaanse Waterhond (Perro de agua Español). Naderhand bleek Sylvia in deze categorie vierde te zijn geworden.

Bij de Beginners won iemand met een geweldig goeie interpretatie van een nummer uit Grease met een paar heel leuke en aparte oefeningen. Uit de naderhand gestuurde uitslagen bleek Kerstin vierde te zijn geworden en Uschi achtste (met een vrij laag cijfer voor de kleding???).

Bij de Novice won een Belgische dame met haar steeds vrolijk kwispelende en boordevol plezier werkende Berner Sennenhond met een enige interpretatie van het nummer van de Zeven Dwergen uit de film Sneeuwwitje.

Bij de Advanced wonnen zelfs twee koppels: een vrouw met haar Border Collie op 'Bicycle Race' van Queen en dezelfde vrouw die ook de Novice-klasse won, maar nu met een Australian Shepherd op het nummer 'Roxy' uit de musical ‘Chicago’.

En bij de Pairs… wonnen wij!!! Het was nog even kijken hoe we met zijn vieren mèt honden op het kleine podium pastten. Door ze op te tillen, lukte dat nèt. Alleen konden we maar met moeite handen vrij maken om de jury de hand te schudden en onze beker in ontvangst te nemen. Een beker die overigens inmiddels in onze kantine de laatste vrije plaats op een schapje heeft veroverd!

Al met al hebben we met zijn allen erg goeie resultaten neergezet op deze wedstrijd. Ik hoop dat het voor alle deelnemers een aanmoediging vormt om verder te gaan in deze geweldig leuke, maar wel trainingsintensieve sport. En wie weet, misschien bent u hiermee op het idee gebracht om deze sport ook eens uit te proberen!

Nog steeds in de wolken,

Sandra Hurkmans

Video van Rebbel, Kari, Ludwig & Rakker 
Routine op muziek "Ghostbusters" van Ray Parker Junior 
op DD-wedstrijd Leiden 2004
Klasse: groups

Voor MS Explorer moet je misschien de 'geblokkeerde inhoud toestaan'.
Lukt het zo niet, dan kun je de video (betere kwaliteit) ook downloaden en afspelen in Windows Media Player

Een video van Humphrey is te zien op de pagina wedstrijden.
Een video van Joschka op de pagina dans.
Een video van Kari solo op Warriors op de pagina Wat is dogdance?.

Meer beelden van Kari tijdens onze activiteiten in

DoghouseRock Foto's

Dit artikel is oorspronkelijk geschreven voor het clubblad van de K.C. Delft. e.o.

Tags:

Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

 

Nu aanwezig:

| 183 bezoekers |