Kari's eerste show

Clubmatch KC Rotterdam 2004


Op zondag 23 mei gingen Kari en ik weer vroeg op pad. Deze keer naar Kari's eerste show, een clubmatch bij de K.C. Rotterdam. De show werd buiten gehouden. In eerste instantie leek het weer niet zo geweldig te worden: er stonden de nodige donkere wolken aan de lucht. Gelukkig brak al gauw toch de zon door en trokken de wolken weg, waardoor het toch nog een prachtige, zonnige dag werd – al was ik blij dat ik nog mijn coltrui aanhad.


Aan de beurt

Kari en ik mochten die dag als eersten in de ring.

Er was zowaar nog een andere Västgötaspets! Danga's Gollfey-Q, een jonge maar grote reu van 14 maanden, geïmporteerd uit Zweden. Die stond in de jeugdklas ingeschreven. Kari met zijn 25 maanden in de openklas. Toch mochten we samen de ring in.

 

Ik had soms wat moeite om Kari's hoofd omhoog te houden tijdens het lopen – en anderzijds ook moeite om hem niet naar mij omhoog te laten kijken, zoals hij dat bij het volgen doet (en wat ik dàn ook heel graag zie). Als Kari omhoog kijkt, gaat hij namelijk met zijn voorpoten maaien. Dat is niet wat je wilt tonen in een showring.

Het staan deed Kari echter keurig. Toch prettig dat hij geleerd heeft uit zichzelf mooi te staan: voorpoten op gelijke hoogte naast elkaar, ontspannen rug, achterpoten zo dat je de hoekingen goed kunt zien. Ik hoef bij Kari zelden een pootje beter neer te zetten. Daarom staat Kari ook zo lekker 'vrij' en ontspannen.

Naar boven Naar beneden

Gedrag

Toen kwam voor mij het spannende moment: Kari moest op tafel. Nu heeft Kari heel veel moeite met dierenartsen en als gevolg daarvan ook met op tafel betast worden. Daar hebben wij de afgelopen maanden heel veel moeite in gestoken door thuis bijna dagelijks te oefenen, en dan ook nog wekelijks bij Joop de Jong in de ringtrainingsles. Maar ja, vreemde situatie, vreemde tafel, vreemde man… Wat zou Kari doen?

Gelukkig hadden we een fijne keurmeester (dhr. P.G.M. Prins) die hem eerst even bij hem liet komen en even knuffelde. Vervolgens moest Kari dus op tafel. De keurmeester komt naar hem toe, tilt een lip op. Op Kari protestbrom gaf hij gelijk kordaat aan dat Kari zich niet moest aanstellen. En daarmee was het opgelost. Hij kon gerust de rest bekijken, geen probleem. Nu hadden we het moeilijkste gehad! De rest van het bestaten vond Kari niet geweldig (we hebben een prachtige foto met Kari's twijfelachtige kijkende hoofd erop), maar hij onderging het allemaal gelaten.

Naar boven Naar beneden

Beste van twee

Uiteraard waren beide 'Spetsen eerste in hun klasse. En Kari was ook eerste van het ras. Niet zo verrassend, Kari was ook een stuk meer 'af' dan de jonge reu. Dus mochten wij naar de groepskeuring. Was ik daar nou zo blij mee, al die uren wachten? De tijd hebben we zoekgemaakt met babbelen met kennissen – dat is natuurlijk wel het leuke van een wedstrijd in de buurt, je komt geheid bekenden tegen. Verder Kari uitgelaten buiten het terrein. Gegeten. Honden bekeken. Nog meer gebabbeld. Kari uitgelaten. Kari nog eens uitgelaten. Gewacht. En toen was zijn groep aan de beurt. Deze zou door dezelfde keurmeester als vanochtend worden gekeurd.


Groepskeuring

We moesten op volgorde van snelheid de ring in. Kari mocht achteraan; met hem loop ik in een snelle wandelpas, de rest moest rennen om hun hond op zijn best te tonen. Ook nu moest ik weer goed mijn best doen om die neus van de grond te houden, maar dat lukte vrij goed. Wel voelde het vreemd om achter zo'n snelle groep aan te sloffen. Maar ja, ik moest mijn hond in een goeie draf tonen, dus vooral niet de galop injagen. Uiteindelijk moesten we met zijn allen op een rij de honden laten staan. En nog steeds laten staan. Ik moest mijn best doen om Kari's aandacht vast te houden. Die werd het staan en naar mij kijken wat zat, dus moest ik met gekke stemmetjes gaan werken en wat vaker belonen voor het blijven staan en omhoog kijken. De eerste deelnemer uit de groep moest met zijn hond de ring uit, die was niet geplaatst. En toen nog een. Op zeker moment werd de eerste hond geplaats, op de zesde plek. Toen de vijfde, de vierde, de derde, de tweede... en wij op de eerste! Aangezien ik absoluut niet verwacht had dat een 'Spets een groepskeuring kon winnen, en al helemaal niet een hondje op zijn eerste show, was ik uiterst verbaasd. Zozeer zelfs dat de keurmeester er wat van zei: "Je moet niet zo verbaasd kijken!". Ik klapte mijn mond maar weer dicht, maar was te verbouwereerd om op dat moment verder te reageren.


Eindkeuring

Na nog wat groepskeuringen mochten Kari en ik door onze winst weer de ring in, nu voor de eindkeuring. De eindkeuring was op volgorde van de FCI-groepen. Gelukkig ging iedereen een voor een, zodat de snelle jongens geen rondjes om ons heen renden. Wel meende Kari nog even te moeten kwaken tegen een of twee concurrenten. Gelukkig had ik snel weer zijn aandacht terug.

Naar boven Naar benedenVervolgens kwam weer het lange staan, wachten tot de keurmeester, mevrouw G.J.W. de Vries-Hoogland, een voor een de honden wat grondiger kon bekijken, aandacht vragen (en Kari keek zowaar supergeïnteresseerd naar haar, wilde zelfs graag naar haar toe, en nog wel zonder te blaffen!). Toen even recht op en neer lopen, zodat de keurmeester Kari recht van achteren en van voren kon bekijken. En vervolgens weer staan en mij aankijken. Toen de keurmeester een paar honden verder was, heb ik Kari heel even 'vrij' gegeven totdat ze met de laatste hond klaar was. Daarna vroeg ik hem weer om te staan en om zijn aandacht – zijn volle aandacht, af en toe naar het speeltje wijzend dat in mijn zak zat, af en toe met lekkers belonend voor het staan, continu proberend het spannend te houden voor hem. De een na de ander werd een plaats toegewezen. En wij eindigden op de vierde plaats van de tien rasgroepen!

Ik moet zeggen, ik straalde van trots op Kari. Blijkbaar kan ook een 'Spets tussen andere, vaak spectaculairdere rassen nog heel goed scoren! Ik heb gelijk even lekker gespeeld met Kari, zodat ook hij kon genieten van zijn uitstekende prestatie.

De keurmeester van 's ochtends en de oertypen-klasse kwam nog langs om iedereen te feliciteren. Ik vertelde hem dat ik zo verbaasd was omdat het Kari's eerste show is. Hij zei dat hij het gewoon een heel leuke hond vond, een no-nonsense-hondje. Tja, dat is het natuurlijk wel!

Naar boven Naar beneden

Keuringsrapport

Tot slot nog even de tekst van het keuringsrapport:

Fraaie reu van 2 jaar. Mooi type. Mooi hoofd en expressie. Goed gebit. Mooi oog en oor. Prima lichaam met uitmuntende hoekingen. Recht front. Prima bovenbelijning en staartaanzet. Prima bespiering. Prima staartdracht. Vlot gangwerk. Prima vacht, leuke kleur. Prima presentatie.

Goed, alles relativerend, het is "maar" een clubmatch. Maar het geeft beslist moed om toch maar eens een "echte" tentoonstelling met ons Ka'tje te proberen.

Sandra Hurkmans



Tags:

Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

 

Nu aanwezig:

| 196 bezoekers |