Eerste Nederlandse Clicker Challenge

Zondag 6 november 2005


Aan het eind van de zomer werd hij aangekondigd: de Eerste Nederlandse Clicker Challenge! Dit is een evenement waarbij je aan het begin van de dag een aantal opdrachten of challenges krijgt, die je ’s middags met je hond moet uitvoeren. Je doet mee in teams van maximaal 4 handlers en maximaal 8 honden. Het leuke en spannende is, dat je pas ’s morgens weet wat je hond ’s middags moet kunnen. En dat zijn meestal geen dagelijkse oefeningen! En voor sommige oefeningen moet je creatieve oplossingen bedenken!

Ik sloeg aan het ronselen en kreeg voor de K.C. Delft het volgende team bij elkaar: Ellen van Rossum met kruising Mechelaar Lexie, Uschi Ernst met haar Sealyham Terriers Ludwig en Clara, Gerda Dupain met haar grote Schotse Collie Dorus – en natuurlijk liet ik dit niet aan mijn neus voorbijgaan, dus deed ik zelf ook mee met mijn Västgötaspets (heb je dat rare ras weer) Kari. Als reserve stond Jolanda de Graaf op de lijst met Sabi, haar American Indian Dog. Als teamnaam had Ellen "Click-Its" bedacht.

Uiteindelijk deden negen teams mee aan de Challenge. Bij sommige teams moesten we bij voorbaat al slikken: oei, echt wel de besten van de besten. Toppers uit de behendigheid, dogdance, obedience, mensen met een enorme kennis en ervaring met honden... Maar vastbesloten om er gewoon een geweldig leuke dag van te maken, gingen we op pad.

De Challenge werd gehouden in een grote sportzaal waar ook zaalvoetbal en dergelijke wordt gespeeld in Beusichem bij Culemborg. Ieder team had een tafel, 4 stoelen, een pion, een hoepel, een kleine ring, een appel en een matje, en aardig wat meters om straks op te gaan oefenen. Hmmm, wat zouden de opdrachten worden? Die werden om 9.30 uur uitgedeeld. Het waren 8 challenges, waarvan je er 2 moest laten vallen. Voor één oefening kon je de joker inzetten.

 

Naar boven Naar benedenThema

Alle challenges waren bedacht rond het thema ‘Down Under’. Zo was de Auckland Airport Challenge bedacht tegen de achtergrond van de strenge wetgeving op de invoer van voedingsmiddelen in Nieuw-Zeeland. Een andere Challenge, de Hungi, was gebaseerd op de traditionele begroeting van de Maori’s door de neuzen tegen elkaar te drukken. Een andere begroeting van de Maori, de woorden ‘Kia Ora’, gaven de titel aan een volgende challenge, waarbij een hond binnen een ochtend een voor hem bekende oefening die als begroetingsgedrag kon worden gezien, op dat nieuwe commando ‘Kia Ora’ moest kunnen laten zien. En dat driemaal achter elkaar, om te bewijzen dat hij het nieuwe commando ook echt kende!

Bij de verplichte team challenge, Crocodile River, waaraan alle handlers en 4 honden van het team moesten deelnemen, moest een rivier worden overgestoken waarin heel speciale krokodillen zitten, die het alleen op honden gemunt hebben. Weer een andere challenge heette Lords of the Ring. En ten slotte was er een oefening Boomerang.

 

Naar boven Naar benedenSystematische aanpak

Gerda ontpopte zich als onze strateeg. Zij had tevoren een schema’tje gemaakt met alle honden op de horizontale balk, waarop we op de verticale balk de challenges konden invullen en direct een overzicht konden maken welke van onze honden waar waarschijnlijk welk goed in zou zijn. Nu had ieder van onze honden zo zijn of haar eigen talenten, dus hadden we voor alle challenges wel een of meerdere honden die we dachten in te kunnen zetten. Ook moesten we onze strategie bepalen voor de teamchallenge, waar we onze honden allemaal veilig over de krokodilrijke rivier moesten zien te krijgen. Al met al waren we hiermee toch al gauw een half uur kwijt, maar dat was een welbesteed half uur. Als een kip zonder kop aan de slag gaan, werkt nu eenmaal niet bij zoiets.

Met het overzicht op papier gingen we allemaal eerst een makkelijke (dachten we) challenge te lijf, om te kijken of onze hond die kon uitvoeren. Soms ging het inderdaad prima, maar vaak was het toch niet zo makkelijk als we dachten. Voor Kari had ik er een op het oog die toch nog wel heel wat moeilijker bleek dan ik had gedacht, en die ik uiteindelijk ook maar opgaf – later bleek overigens maar één team voor die challenge gekozen te hebben, dat daarmee automatisch op dat onderdeel won!

Voor de teamchallenge, waar we eerst alleen maar met grote vraagtekens zaten hoe we dat dan weer konden oplossen, hadden we uiteindelijk vier of vijf verschillende ideeën. Hmmmm, welke uitvoeren? Nou, waarom niet allemaal!!!

 

Naar boven Naar benedenTeam Click-Its

Extra moeilijkheid voor ons team was dat dit voor Dorus de eerste keer was dat hij bij een dergelijk evenement was in een hal met allemaal honden en drukte en applaus om zich heen, en dan ook nog eens direct moest presteren met een toch wat gespannen baasje. Ditzelfde gold voor Lexie, hoewel zij wel wat G&G-wedstrijden en -examens heeft gelopen en mee heeft gedaan met de G&G-trainingsdagen, maar dat was allemaal in de open lucht. Van Uschi weet ik dat zij zich altijd erg druk maakt om het uitvoeringsmoment - waarom weet ik niet, ik heb Ludwig en Clara altijd alleen maar geweldig leuk zien presteren, wat ook alleen maar komt omdat Uschi de dingen voor hen zo'n feest weet te maken. En Kari had natuurlijk al een enorm vermoeiende dag achter de rug op de tentoonstelling in Bleiswijk op zaterdag.

In de loop van de ochtend hielden Ellen en Gerda geregeld een vinger aan de pols hoever we waren met onze challenges en of we er niet een over het hoofd zagen, of dit nou echt wel zou werken... Heel belangrijk, omdat je met zoveel verschillende opdrachten waar we allemaal mee bezig waren, makkelijk het overzicht verliest en gaten laat vallen. Uschi was weer heel erg goed in het herkennen wanneer het voor een hond teveel dreigde te worden en hij rust nodig had of dat we toch echt een andere oplossing moesten kiezen. Allemaal wisten we keer op keer weer een alternatief aan te dragen als iets niet helemaal zo ging als we gedacht hadden. En zo droegen we allemaal ons steentje bij aan ons team.

 

Naar boven Naar benedenUitvoering

Uiterlijk om 13.00 uur moest je doorgeven welke challenges je team zou uitvoeren en waarvoor je de joker zou inzetten. Om 13.30 uur, na de lunchpauze, was er midden in de gymzaal een ‘arena’ ingericht, waar alle teams hun oplossingen voor de challenges zouden laten zien.

Geweldig leuk en interessant was het om te zien hoe andere teams de challenges hadden opgelost. We merkten al snel dat wij misschien soms net iets te zuiver op de leest waren in onze eisen aan onszelf en onze honden. Anderen lokten en werkten met lichaamstaal dat het een lieve lust was. Omdat dit de eerste keer was, werd hierbij een oogje toegeknepen. Maar wat een leuke oplossingen allemaal! En hoewel sommige oplossingen erg op elkaar leken, waren ze toch allemaal net weer anders. En sommige echt totaal anders! Opvallend was dat, hoewel sommige honden eerst een foutje maakten en soms even hun – meestal die ochtend pas aangeleerde!!! – oefening kwijt waren, de baas altijd iets zo wist aan te pakken, dat de hond het uiteindelijk toch lukte en dat hij vrolijk kwispelstaartend en trots op zichzelf de ‘arena’ weer verliet – en de baas ook! Typisch clickertrainers: werkt het zus niet? Dan proberen we het toch zo!

 

Naar boven Naar benedenOrganisatie en sfeer

De organisatie van de dag was prima. Alles wat we nodig hadden, was er gewoon. Bij onduidelijkheden was de organisatie direct aanwezig om onze vragen te beantwoorden. Feitelijk viel er gewoon niets op aan de organisatie, alles leek moeiteloos goed te gaan – en dat is altijd een teken dat alles van tevoren goed is uitgedacht en voorbereid. Kortom, een enorme pluim voor de Renée en Erik van Dogaction, die dit evenement hebben georganiseerd.

En dat dan allemaal nog in de heerlijke, positieve sfeer van clickertraining. Rustig, vriendelijk, vrolijk gedrag naar de honden, minimaal beleefd en meestal open, vriendelijke belangstelling voor elkaar... Heerlijk genieten gewoon!

Oh ja, wat ik bijna zou vergeten erbij te vertellen (NIET DUS!) – het team Click-Its, volledig bestaand uit mensen van de K.C. Delft, heeft op twee onderdelen het beste gescoord... en behaalde bovendien de algehele eerste plaats voor de Eerste Nederlandse Clicker Challenge. Een enorme verrassing waar we best wel enorm trots op zijn!


Jullie hebben al gemerkt dat ik inhoudelijk weinig op de challenges inga? Nou, heel misschien is dit wel iets om eens voor onze club te organiseren... Dus ga aan de slag, leer je hond allerlei dingen aan, al lijkt het in eerste instantie geen nut te hebben – uiteindelijk is het altijd ergens bruikbaar voor.

Toch minimaal voor een KC Delft Clicker Challenge!

Heel veel clickerplezier!

Sandra Hurkmans

 

Dit artikel is oorspronkelijk geschreven voor het clubblad van de K.C. Delft. e.o.

Tags:

Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

 

Nu aanwezig:

| 297 bezoekers |