Tweede Nederlandse Clicker Challenge

Zaterdag 11 november 2006


Toen van de zomer de Tweede Nederlandse Clicker Challenge werd aangekondigd, stonden Ellen en Lexie, Gerda en Dorus, Uschi en Clara en Ludwig, en ik en Kari weer te trappelen om mee te doen.

Vorig jaar hadden we de eerste Challenge gewonnen. Daardoor voelden we wel enige druk om weer goed te presteren. Maar tegelijkertijd namen we ons voor om er net als vorig jaar heen te gaan met de instelling: we gaan gewoon voor een leuke dag samen en een hoop lol met de honden!

Wat dat ons oplevert, dat zien we dan wel weer.

 

Naar boven Naar benedenMinder teams

Er waren nu minder teams dan vorig jaar: 5 in plaats van 9. Was er een ander evenement? Was er nu minder bekendheid aan gegeven? Het is hier op de lijst inderdaad minder besproken dan vorig jaar. Of hadden teams misschien moeite om zich te vormen?

In ieder geval vond ik het heel erg jammer, want ik vind dit echt een geweldig leuk evenement dat zeker weer herhaald mag worden!

 

Naar boven Naar benedenChallenges

De Challenges waren wat pittiger dan vorig jaar. De eisen waren duidelijk iets opgeschroefd. Aan de andere kant waren er minder challenges waarvoor je als team echt iets moest verzinnen. Alleen de teamchallenge was feitelijk helemaal open qua opdrachtstelling.

Voor ons: gelukkig maar, want eerlijk gezegd ontbrak het ons dit jaar totaal aan inspiratie! Dat kwam vast mede doordat Uschi op het punt stond flink verkouden te worden en ikzelf vergat tussendoor genoeg te eten, zodat ik me op een gegeven moment enorm moe voelde en ook niet meer goed kon nadenken.

 

Naar boven Naar benedenAan de slag!

In vorm of niet, we gingen aan de slag met de Challenges. Eerst bekijken welke hond een goeie kandidaat was voor welke Challenge. En alvast kijken of we al ideeën hadden om bepaalde onderdeeltjes op te lossen. En aan de slag met trainen.

Daarbij hebben we binnen ons team een heel aardige, natuurlijke taakverdeling. Gerda heeft vaak creatieve ideeën, Ellen houdt de tijd en de planning in de gaten, Uschi is goed in het zien of een hond even rust nodig heeft en ik... eh... nou, dit jaar voelde ik me een beetje een zombie. Maar normaal gesproken heb ik wel goeie ideeën hoe we iets zouden kunnen aanleren. Ieder haar kracht.

 

Naar boven Naar benedenClicker-genot

Het blijft prachtig dat al die teams met honden in die gymzaal zo goed allemaal tegelijk kunnen trainen op zoveel verschillende dingen – zonder dat er onaangename dingen gebeuren! De sfeer was gezellig, soms een beetje plagen onderling, soms belangstelling tonen – en allemaal zonder problemen trainen.
Heerlijk, clickertrainers onderling!

Met het uitvoeren van de Challenges kwamen de zenuwen, of misschien speelde het wedstrijdelement ook mee, toch boven. Zelf ondersteunde ik Kari totaal niet, zodat hij de eerste challenge alleen maar heeft geblaft. Het gedrag heeft hij uitgevoerd, maar wat voor hem normaal een simpele oefening is, leek hij hier even totaal niet meer te begrijpen. Een paar welgeplaatste klikjes hadden hier een enorm verschil gemaakt, maar ik kwam er op dat moment niet op. Gelukkig wisten Ellen en haar Mechelaar Lexie onze eer te redden.

 

Naar boven Naar benedenNadruk op CLICKER Challenge!

Blijkbaar was ik niet de enige die hierop even vastliep, want na de eerste challenge deelde Eric toch even mee dat we goed moesten opletten of onze honden het aankonden, en dat van ons als rechtgeaarde clickertrainers juist werd verwacht dat we onze hond op de juiste manier hielpen om succes te hebben met een oefening als dit nodig was.

Gelukkig kwam ik, mede dankzij die mededeling, weer wat bij mijn verstand. De challenges daarna kon Kari weer enigszins op mij rekenen en daarmee konden we samen toch weer aardig presteren. Hoewel het mij er niet van weerhield om hem met “toe maar” naar zijn kussen te proberen te sturen. Toen ik eindelijk bedacht om het voor hem gebruikelijk “kussen” te gebruiken, rende hij er direct naartoe en ging hij rustig liggen. Dit in plaats van onderweg te buurten – maar wat moet je dan anders als je even niet meer weet wat je moet doen? Dan ga je toch gewoon even lekker voor jezelf aan de gang?

 

Naar boven Naar benedenCHALLENGE-aspect zeker aanwezig

Een verschil ten opzichte van vorig jaar was dat tussen de uitvoering van de Challenges door de tussenstanden werden meegedeeld. Dit maakte het natuurlijk wel spannender. Anderzijds benadrukte het ook meer het wedstrijdelement, en dat vind ik zelf toch eigenlijk minder belangrijk.

We waren wel heel verbaasd toen we tussendoor hoorden dat we op de tweede, en later zelfs even op de eerste plaats stonden! Maar we wisten dat de teamchallenge er nog aankwam, en we hadden eigenlijk geen idee wat we daarmee aan moesten. Dat bleek ook wel, bij die challenge werden we dus laatste. Toch kwamen we al met al nog uit op een tweede plaats – met 2 puntjes verschil met plaats 3!

Al met al was het weer een geweldig leuke dag, heerlijk ontspannen en gezellig tussen allemaal clickertrainers die op een fijne, vriendelijke manier met hun honden omgaan. Weer een dagje genieten!

 

Heel veel clickerplezier!

Sandra Hurkmans



Tags:

Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

 

Nu aanwezig:

| 216 bezoekers |